W oddali słyszę szept Twych ust,

w półmroku widzę Twą twarz,

wychodzisz z mgły jak zjawa ta

i już ze strachu nie wiem sam

czy ja, to ja?





Wydajesz krzyk przeraźliwy jak potwór

z horroru, z Twych ust wypływa

szlachetna krew.

Zaraz mnie chwycisz, udusisz, roztrzaskasz

strawisz mój mózg i serce me!





I zostawisz mnie konającego,

skazanego na śmiertelny kres

już ciało me cuchnie i nawet

nie dotknie mnie kulawy pies.